بررسی مؤلفه های طراحی اقامتگاه توریستی در راستای تحقق پایداری بافتهای تاریخی
ارتباط گسترده معماری با صنعت گردشگری از دیرباز موردتوجه بوده و باعث به وجود آمدن بسیاری از اقامتگاهها و
هتلهای خاص و موفق در زمینه جذب گردشگران شده است. با استفاده از طرحهای خالقانه، عناصر خاص وشاخص
معماری منطقه و با ایجاد حس مکان در فضای هتلها و اقامتگاهها میتوان موجب جذب بیشتر گردشگران و توسعه
گردشگری منطقه شد.حساسیت پرداخت به موضوع طراحی مجموعه گردشگری در بافتهای تاریخی با محوریت
بهرهگیری از اصول معماری گذشته،ازآنجاستکه معموال ً در کشورهای توسعه یافته تمامی امکانات وابسته به جهان مدرن
به میزان کافی و در عالیترین سطح جهت گردشگران پیشبینی شدهاست و آنچه از نگاه گردشگران خارجی جهت بازدید
از مقصدگردش گریشان انتظار میرود یک تجربه و حضور در بافت تاریخی و نگاه به فرهنگ این منطقه خواهد بود.ایجاد
تغییرات بهینه در کنار تداوممیتواندموجب پایداری هویت گردد. لذا این نقطه نظر تنها در ایجاد محیطی با نگاه به
معماری گذشته امکانپذیر بوده و الزام طراحی چنین مکانی را تائید مینماید و از اینرو در این مقاله به بررسی مؤلفه های
معماری در طراحی اقامتگاه های دوره میانه شیراز پرداخته شده است. اینپژوهشمبتنیبرتوصیفوتحلیلاست و
دانلود متن کامل این مقاله به صورت PDF